Wybór imienia to Wasza decyzja, ale prawo stawia kilka granic. Oto najważniejsze zasady, o których warto wiedzieć przed wizytą w USC — żeby uniknąć niespodzianek przy okienku.
Większość rodziców nie ma żadnych problemów z rejestracją imienia. Zdarzają się jednak sytuacje, w których urzędnik prosi o zmianę — zwykle wtedy, gdy imię jest zdrobnieniem albo ma nietypową pisownię. Zebraliśmy najważniejsze zasady w jednym miejscu.
Ile imion może mieć dziecko?
Najwyżej dwa. Pierwsze imię jest tym, które pojawia się w rankingach i którego będziecie używać na co dzień; drugie jest opcjonalne. Nie da się nadać trzech imion ani imienia złożonego z dwóch członów zapisanych jako jedno imię, jeśli urząd uzna je za dwa odrębne imiona.
Jakich imion urząd nie przyjmie?
Kierownik urzędu stanu cywilnego odmówi przyjęcia imienia:
- ośmieszającego,
- nieprzyzwoitego,
- w formie zdrobniałej.
Dlatego do aktu urodzenia wpiszecie „Zofię”, a nie „Zosię”, i „Jana”, a nie „Jasia”. Z tego samego powodu kłopot mogą sprawić imiona, które w języku polskim funkcjonują głównie jako zdrobnienia, np. „Kuba” zamiast „Jakub”.
W sprawach nietypowych imion urzędnicy często opierają się na opiniach Rady Języka Polskiego — ocenia ona, czy dana forma jest poprawna i czy może funkcjonować jako imię.
A imiona obce?
Imiona pochodzące z innych języków są w Polsce nadawane coraz częściej — w rejestrze PESEL znajdziecie ich tysiące, od Liama przez Noemi po Ali. Problemem bywa raczej pisownia niż samo pochodzenie imienia. Jeśli imię jest nietypowe, warto wcześniej zapytać w swoim urzędzie, czy nie będzie wątpliwości co do jego formy.
Dobra wskazówka: jeśli imię było już w Polsce nadawane, zobaczycie je w naszych rankingach wraz z liczbą dzieci, które je otrzymały.
Ile mamy czasu?
Urodzenie dziecka trzeba zgłosić w urzędzie stanu cywilnego w ciągu 21 dni od dnia sporządzenia karty urodzenia. To wtedy podajecie imię lub imiona dziecka. Warto mieć decyzję wcześniej — pierwsze tygodnie z noworodkiem nie sprzyjają spokojnym rozmowom o imionach.
Czy można zmienić zdanie?
Tak — w ciągu 6 miesięcy od sporządzenia aktu urodzenia rodzice mogą złożyć przed kierownikiem USC oświadczenie o zmianie imienia lub imion dziecka. Później zmiana jest możliwa już tylko w trybie administracyjnym, który wymaga uzasadnienia.
Jak zgłosić urodzenie?
Urodzenie zgłasza zwykle matka lub ojciec dziecka. Można to zrobić na dwa sposoby:
- osobiście w urzędzie stanu cywilnego właściwym dla miejsca urodzenia dziecka,
- przez internet — usługą „Zgłoś urodzenie dziecka” w serwisie gov.pl, logując się profilem zaufanym lub e-dowodem.
Kartę urodzenia do urzędu przekazuje szpital, więc nie musicie jej dostarczać sami. Po rejestracji urząd sporządza akt urodzenia, a dziecko otrzymuje numer PESEL.
A co z imionami podwójnymi?
Imiona takie jak „Anna Maria” to w świetle prawa po prostu dwa imiona — pierwsze i drugie. Nie da się w ten sposób obejść limitu dwóch imion, dodając trzecie jako część „imienia złożonego”.
Imię z chrztu i bierzmowania
Imię nadane na chrzcie jest zwykle tym samym, które wpisaliście do aktu urodzenia. Imię z bierzmowania to z kolei imię religijne — nie trafia do aktu stanu cywilnego ani do dokumentów tożsamości.
Ściągawka przed wizytą w USC
- Sprawdźcie, czy imię nie jest zdrobnieniem.
- Upewnijcie się co do pisowni — zwłaszcza przy imionach obcych.
- Zdecydujcie, czy nadajecie drugie imię, i w jakiej kolejności.
- Powiedzcie całość na głos z nazwiskiem — to ostatni moment na zmianę zdania bez formalności.